Budowa dinozaurów

Dinozaury są gadami. Ich wielkość była różna. Jedne były tak małe jak kury,inne natomiast dorównywały ogromnym wielorybom. Taka różnorodność pozwalała tym gadom znakomicie dopasować się do warunków ówcześnie panującym.

W czaszcze znajdowały się podłużne kości lemieszowe ciągnące się od przodu pyska, aż do otworów przedoczodołowych.
Posiadały 3 kręgi krzyżowe, które łączyły miednicę z kręgosłupem. Panewka stawowa łączyła pas barkowy z główką kości ramiennej i skierowana była do tyłu. Na kości ramiennej mieścił się podłużny i niewysoki grzebień. Miał on za zadanie łączyć mięśnie stawu barkowego. Jednocześnie nie dopuszczał do zwichnięć uda.

Przeważnie każdy z dinozaurów miał po 3 palce, czwarty nie więcej jak 3 człony. Tylne kończyny umieszczone były w pozycji pionowej i pod tułowiem. dzięki prostym nogom dinozaury sprawniej poruszały się. Na kość szkieletu tylnej kończyny składały się: kość strzałowa, wyrostek na kości strzałkowej i staw skokowy.
W kości udowej o dokładnie zarysowanej szyjce mieściła się okrągła głowka o ustawieniu dośrodkowym. Główka wchodziła w panewkę kości biodrowej.Była ona otwarta i skierowana w dół.

Na kości udowej znajdował się czwarty krętacz, który przyczepiał mięśnie ciągnące się od uda do tyłu. Poniżęj panewki stawu biodrowego zlokalizujemy staw kolanowy. Miał on za zadanie umożliwić dinozaurowi wychylanie się do przodu i do tyłu. Kość strzałkowa opatrzona była kostnym grzebieniem i była grubsza od kości piszczelowej. W dołku kości piszczelowej znajdował się wyrostek głównej kości stawu skokowego kości skokowej.
Staw skokowy służył jako zawias łączący kość skokową z kościami śródstopia. Dla równowagi zwykle środkowy palec był zawsze dłuższy od pozostałych.

Budowa miednicy allozaura

Np. allozaura: kość łonowa skierowana była do dołu i wychylała się ku przodowi. Posiadały szerokie spojenie łonowe. W pasie miednicznym występowały parzyste kości: kulszowe, łonowe i biodrowe.

Dinozaury.qever.com © 2006-2012